Az Önce Katil Oldum! #2

İçim dışıma çıktı yine.. Daralmış bir haldeyim.. Herkesten biraz uzakta, cinayetin işlendiği yerdeyim.. Aşk, sevgi, ihtiras hepsinin yaşanıp, sonunda cinayetle sona erdiği; katil olduğum evdeyim. Onu öldürdüm, gözünün yaşına bakmadan defalarca yaralayarak öldürdüm.. Ağzını dahi açamadı, bir gram içim acımadan canını yaka yaka öldürdüm.

Böyle bir adamım ben! Genellikle sevdiklerime geçiririm dişlerimi. Düşmana saplanacak bıçakları, her defasında canım dediklerime saplarım. Onca güzellik ve duygunun arasında bir parça hainim ben. Deli, öfkeli, sorunlu ve katilim ben!

Ölmeden önce istemiyordu beni.. Ama istemediği için öldürmedim onu.. İstememekte haklı, benden uzakta doğru yerdeydi.

Çok denediğine bizzat şahidim.. Çok uğraştı düzeltmek için, yapmak için, ayağa kaldırmak için.. Ben her yıktığımda tekrar inşa etti, yüreğimizdeki kaleyi..

İnanılmaz bir mimari idi. Truva savaşını bilir misiniz? Heh! Öyle bir koruyordu ki bizi kalenin içerisinde, hiçbir tehlike içeri sızamıyordu. Benim içeriden vurduğum binlerce darbeye rağmen, pes etmeden tekrar tekrar onarıyordu kırık dökükleri..

Bok vardı dışarıda! İçeride durup, güvende olmak varken deli gibi dışarı çıkmayı amaçladım.. Bunu yapabilmek için tek bir yol vardı; onu öldürmek!

“Oysa herkes öldürür sevdiğini
Kulak verin bu dediklerime,
Kimi bir bakışıyla yapar bunu,
Kimi dalkavukça sözlerle,
Korkaklar öpücük ile öldürür,
Yürekliler kılıç darbeleriyle
Kimi gençken öldürür sevdiğini
Kimi yaşlı iken
Şehvetli ellerle boğar kimi
Kimi altından ellerle
Merhametli kişi bıçak kullanır
Çünkü bıçakla ölen çabuk soğur.
Kimi yeterince sevmez
Kimi fazla sever
Kimi satar kimi de satın alır
Kimi gözyaşı döker öldürürken,
Kimi kılı kıpırdamadan
Çünkü herkes öldürür sevdiğini
Ama herkes öldürdü diye ölmez…”

Öldürdüm ulan! Yaptım ulan yaptım! Onu öldürdüm.. Artık bakamayacak gözlerime, artık içerisinde hapis olmayacağım!

Peki şimdi ne yapacağım?

Onu öldürüp, dışarıyı gördüm.. Şimdi ne yapacağım?

Kendimi aşırı korumasız ve yalnız hissediyorum. Başımı sokup, güvende olabileceğim tek bir yer yok. 6 milyar insanın olduğu dünyada artık bir başımayım..

Yazması bile güç ama; artık o yok!

Toparlanmak gerek değil mi? Toparlanmak gerek..

Yansın tüm anılar, toparlanmak gerek!

Sonuçta hayatın kuralı bu! Ne kadar uzağa gidersen git, başladığın yere dönüyorsun sonunda. Ve yaşanan onca şeyin ardından öğrendiğim bir başka şey; sadakatin ölüm gibi olduğu. Bir kere çizgiyi geçtiğin zaman, bir daha geri dönüşü olmuyor!¹

Az önce katil olup, bir kalpten çıktım ben!

Amacıma ulaştım ama bundan böyle koskocaman bir yerde yalnız başımayım..

Sahi, şimdi ne yapacağım?


Az Önce Katil Oldum #1

¹: Ramiz Karaeski, EZEL dizisi.

Bir Cevap Yazın

E-posta hesabınız yayımlanmayacak. Gerekli alanlar * ile işaretlenmişlerdir