Nutella Bağımlılığı

Bu yaşıma kadar ailemden hiçbir baskı görmeden, gayet rahat bir şekilde büyüdüm. Ailem bana zararlı bir takım alışkanlıklar ile ilgili gerekli bilgilendirmeleri yaptıktan sonra tercihi tamamen bana bıraktı. “Sigara içersen sana harçlık falan yok!” tarzında insanı daha bir ateşleyen, sigarayı çekici hale getiren cümleler ile hiç karşılaşmadım. Belki de bu yüzdendir ki; hayatım boyunca hiç sigaraya başlamadım, başlamayı da düşünmedim.

Yaşım 20 (21’de sayılır). Kendimi bildim bileli “zararlı” sayılabilecek hiçbir şeyi bağımlılık haline getirmedim. Sigarayı denedim, alkolü sıklıkla deniyorum, nargileyi çokça içmişliğim var ama hiçbiri benim bağımlılığım değil.

Benim daha masum olan garip bir bağımlılığım var.

Adı “Nutella“.

Son yıllarda ülkemizde tüketimi hayli yaygınlaşan, fakat fiyatı bakımından hala sofralarda göründüğünde “oo Nutella” dedirtebilen Nutella!

Sigara, alkol, nargile gibi insan vücuduna derinden zarar veren maddelerin yanında adeta bir melek.

Ama benim bağımlılığım!

Hem de öyle internet ortamında “laf olsun” diye paylaşılan resimler gibi değil! Gerçekten bağımlılığım!

Kendimi bildim bileli her kahvaltı da tüketirim (ana tüketilen yiyecektir). Ara öğünde önüme daima o gelir. Bazen işin cılkını çıkarıp kahvaltı-öğlen-akşam-gece dörtlemesi dahi yapabiliyorum.

Biliyorum şuan birçoğunuz “oha lan kusarsın!” diyorsunuz ama kusmuyorum.

Çünkü gerçekten bağımlısıyım.

nutella-ekmek

Nereden mi biliyorum ?

Çok denedim bırakmayı. Fazlalıklardan kurtulmak için, öğrenci bütçeme zarar verdiği için, artık yememek istediğim için vesaire vesaire. Ama olmadı!

Belki komik gelecek ama bırakmayı her denediğimde çok ciddi bir baş ağrısı ile cebelleşmek durumunda bile kalıyorum.

Ruh halim direk arabeske bağlıyor ve “Neşeli Burakoli” kimliğimi kaybediyorum.

Tabi “hayattan hiç zevk almıyorum” denecek kadar vurmuyor bana (bir sigara gibi) ama onsuz da mutluluklar hep eksik oluyor.

Çikolata insanı mutlu ediyor” laflarının doğruluk payını bilmiyorum ama gerçek olduğunu kesinlikle düşünmekteyim. Özellikle Nutella’yı bıraktığım diyet dönemlerimde vesaire normale göre gülümseme sayımda ciddi bir düşüş oluyor.

Hatta biraz daha abartayım mı ?

Normalde insanlar tarafından “gamsız” biri olarak nitelendiriliyorum. “Nasıl bu kadar umursamaz olabiliyorsun ?” tarzında çok soruya maruz kalmışımdır. Ne bileyim mesela bir sevgiliyle edilen kavga hiçbir zaman koymadı bana. Anlık sinirler haricinde hiçbir şeye uzun süreli öfke duymadım.

Ama Nutella’yı bıraktığım dönemlerde, normal şartlarda umurumda olmayacak şeyleri devasa dertler haline getirdiğimi fark ediyor, kendi kendime sıkıntı yaratıyorum.

Acaba gerçekten bu meret beni gamsızlaştırıyor olabilir mi yoksa her şey psikolojik mi ?

Ya baş ağrıları, mutsuz oluşlar ?

Bilemiyorum Altan.. Bilemiyorum.

Nutella’yı bir türlü bırakamıyor, yemeye devam ediyorum.

Olur da bir gün bırakabilirsem, o gün benim için gerçekten milat olur.


Not: Haftada en az 2 adet aile boyu Nutella kavanozu bitiriyorum. Ekmeğin üzerine sürüp tüketen biriyim. Kaşıkla yemekten nefret ederim.

  7 Yorum

  1. Zehra   •  

    Sen kendini Nutella’ya bağımlıymışsın gibi programlamışsın. Ve diyet dönemlerinde, daha doğrusu her Nutella’dan uzak durma deneyimlerinde de ekstra bir agresiflik hissetmişsin çünkü hem onu yemek istiyorsun, hem de uzak durman gerektiğini biliyorsun ve aslında ortaya çıkan sinirin, kendinle olan fikir ayrılığından kaynaklanıyor. Gülümseme sayım düşüyor gibisinden bir şey de yazmışsın. Bunun sebebi enerjin düştüğün için olabilir. Sonuçta Nutella&ekmek ikilisi oldukça enerji veren bir ikili. Ve sen bu ikiliden uzak durduğunda enerji düşüşü, yorgunluk ve mutluszluk hissetmen çok normal. Demem o ki, sen Nutella dediğimiz bu kavanozu kafanda çok büyütmüşsün. E pat diye kesmeye çalışırsan da sonucunda daha fazla Nutella yediğini göreceksin. O yüzden sana önerim, ilk başlarda haftada 1 kavanoza düşürmem, diğer haftalarda küçük boyundan 1 tane almak ve sonunda da eve Nutella girmemesini sağlamak. Umarım başarabilirsin, bir şeye bağımlı kalmak iyi bir şey değil çünkü esasında.

    • Burak   •     Yazar

      Bu tip konularda bir şeyler yazıp çizmek kolay olsa da; iş bırakmaya gelince bu doğruların pek geçerliliği kalmıyor maalesef.

  2. Kreatifbaşkan   •  

    Off şoktayım haftada 2 kavanoz*-* OMG !!!

    • Burak   •     Yazar

      Herkes aynı tepkiyi veriyor başkanım.

  3. Ufuk   •  

    İnsan doğası gereği bir şeylere tutunma, onun üzerinden derdinden uzaklaşmak ister. Bu alışkanlık haline geldiğinde ise bağımlılığa dönüşür.

    Her ne olursa olsun bağımlılıkların her türlüsüne karşıyım fakat şunu da destekliyorum: insan nasıl mutlu oluyorsa öyle yaşamalı.

    Herkesin bir gün öleceği bir dünyada yaşıyorsak insan da istediği gibi yaşamalıdır. Dünyada sigara, alkolden çok mutsuzluk öldürüyor aslında.

    • Burak   •     Yazar

      Yorumunu okuduğumda aklıma ilk Fight Club geldi Ufuk.

Bir Cevap Yazın

E-posta hesabınız yayımlanmayacak. Gerekli alanlar * ile işaretlenmişlerdir