Özlemişim Baba Ocağını #4

Seçimler seçimler seçimler.. Son bir aydır gerek sosyal medyayı gerekse günlük hayatımızı rehin alan o seçimler. Neyse ki bitti artık! Tüm kafa ütülemesini, insanı sıkmasını bir tarafa bırakacak olursam, bir anlamda güzel de oldu diyebilirim. Zira oy vermek için gittiğim Kocaeli’de, uzunca bir zamandan beri görmediğim babamı ve Hollanda’dan yeni dönmüş olan teyzem ile annemi gördüm. Sadece birkaç saat durmama rağmen, güzelce özlem giderdim hepsiyle.

Aslında çok garip bir büyüsü var doğup, büyüdüğüm yerin. Sessiz, sakin ve içine kapanık bir yer olmasına rağmen, deniziyle, kokusuyla ve her şeyden öte sıcaklığıyla kendisini sevdirebiliyor. Orada doğup, büyüdüğüm için mi böyle düşünüyorum bilmiyorum lakin bir çekiciliği olduğu tartışılmaz gerçek, bana göre.

karamursel-eregli-2

Ailem ve Ereğli’den bahsetmişken Atakan’ı da es geçmeyeyim. Her daim dostluğunu ve kardeşliğini hissettiğim insanlardan biri olan Atakan Pilavcı, sağ olsun gün boyunca yanımda olarak, beni yalnız bırakmadı. Buram buram nostalji kokan köy kahvesinde oturup, saatlerce muhabbet ettik ve hiç mi hiç sıkılmadım. Anladım ki; insan belirli zamanlarda böyle ortamlara da ihtiyaç duyuyormuş.

atakan-pilavci-koy-kahvesi

Özetle; birkaç saatliğine de olsa, Kocaeli’ye gitmek bünyeme iyi geldi. Şimdi tek düşündüğüm şey; kalan birkaç finalim ile yazın yapacaklarım. Yaz ayları ve blog hakkında çok çılgın planlarım var, öyle böyle değil.

Ben olsam beni takip etmeye devam ederdim!

Öptüm! ♥

Bir Cevap Yazın

E-posta hesabınız yayımlanmayacak. Gerekli alanlar * ile işaretlenmişlerdir