yalniz-cocuk

Tek Çocuk Olmak

Başlık biraz garip mi oldu ne ? Onu şöyle de tanımlayabiliriz: “kardeşi olmayan çocuk olmak“. Evet evet, böyle biraz daha anlaşılabilir durdu. Kardeşi olmayan çocuk olmak durumunu benden iyi bilen yoktur. Çünkü yaklaşık yirmi senedir, kardeşi olmayan çocuğum. Bu durum bazen çok hoşuma giderken, bazen “keşke” dedirtti yaşantım boyunca. Bu sebeptendir ki; blog’umda kaleme almak istedim kardeşi olmayan çocuk olma vakasını.

Öncelikle “tek çocuk olmak en iyisi” değildir. Ama “tek çocuk olmak çok kötüdür” şeklinde de ağır bir eleştiri yapamaz kimse. Tek çocuk olmak, yalnız büyümesine karşın tüm dünyayla arkadaş olabilmeyi taşır içinde.

Kendi haricinde bir dostu olmadığı için, tek çocuklar daima barışıktır kendisiyle. Çünkü kendisine küsme gibi bir şansı yoktur. Eğer kendisine de küserse yakın çevresinde ona destek olabilecek, moral verebilecek kimsesi kalmayacaktır.

Genellikle el bebek gül bebek büyür..

Çünkü alternatifi yoktur. Ailesinin tüm sevgisini üzerinde toplar. İmkanlar ölçüsünde bir isteği iki edilmez. Ailesinin imkanlarından bir tek o faydalanır. Paylaşabileceği eşyası olmaz, her şey ona aittir. Bu durumda onu fazlasıyla şımartır, belirli bir yaşa kadar.

tek-cocuk

Çabuk dost edinir, zor güvenir..

Herkesle çok çabuk dost olabilir. İnsanlara güvenmeyi seçer, en azından onlarda bu izlenimi yaratır. Lakin bir süre dener kendi içerisinde karşısındakini. Eğer güvenilmeyecek biri olduğunu anlarsa çat diye keser iletişimini. Tabi her zaman o kadar şanslı olmaz, bazen güven konusunda yanıldığı da olabilir.

Güçlü ama duygusaldır!

Diğer insanlara göre güçlüdür. Çünkü bebekliğinden itibaren iyi, kötü yaşadığı her şeyi kendi başına halletmeyi öğrenmiştir. Dışarıya vurmadığı tüm duygularını kendi kendine yaşamış ve çözmüştür. Bu sebeptendir ki; diğer insanlara göre çok daha soğukkanlı, olgun ve anlayışlı olurlar. Lakin bazı durumlarda da diğer insanlardan çok daha duygusaldırlar. Ağlamayı sevmezler ama kolay ağlarlar.

Kendi kendileriyle konuşurlar..

Bir olayı düşünürken veya bir şey hakkında fikir yürütürken kendileriyle konuşmaktan hiç çekinmezler. Bu alışkanlıkları çoğu zaman onlar için faydalı olabilmektedir. Küçüklükten beri gelen yalnız olma durumu sebebiyle, hayli normal karşılanabilir bir şeydir bu alışkanlıkları.

sevgili

Sevgili ve eşlerine ekstra sevgili tarifesi uygularlar..

Çünkü aile bireylerinden sonra hayatlarında “en yakın” statüsüne sahip tek kişi sevdiği insan olur. Ona hem bir kardeş, ağabey, abla gibi saygı duyup güvenirler hem de bir sevgili gibi aşkla bakarlar.

Yirmi senedir yaşadığım bu hayattan, tek başıma çıkardığım tecrübelerdir bunlar. Çok daha detaya inme imkanım olsa da şimdilik böyle üstten üstten tanımlamak istedim birçok şeyi. Belki ilerleyen zamanlarda devamını yazabilirim, bu yazının da.

Öpüyorum hepinizi!

  6 Yorum

  1. Fatih Özdemir   •  

    Kendim yazmış gibi her satırına kefilim bu yazının, eline sağlık Burak’cm

  2. Gökhan   •  

    Çok güzel ifade etmişsin Burak

  3. fatma   •  

    Çok güzel anlatmışsınız Burak Bey,Bende kızım 6 yaşına gelene kadar 2. çocuğu düşünmüyordum tek büyüsün tek çocuk olsun diyordum ama çevremdekiler hep baskı kurdular olmaz diye.Kararım değişmemişti taki kızım anne ben kardeş istiyorum diyene kadar.Şimdi biri kız biri erkek 2 kardeşler günlük düzenli kavga ederler ama şu var ki hep birbirine destek olacaklar.

  4. Burak Çelik   •  

    çok güzel yazı olmuş bende keşke diyorum

  5. Yeşil Kahve   •  

    Çok güzel bir anlatım ellerinize sağlık

  6. Epila Tüy Dökücü   •  

    gerçekten de tek çocuk olmak zor ve siz bunu en iyi şekilde anlatmışsınız teşekkür ederim.

Bir Cevap Yazın

E-posta hesabınız yayımlanmayacak. Gerekli alanlar * ile işaretlenmişlerdir