Yaşıyorum Dostlar!

Vizelerin bitmesi ile beraber, bugün gönül rahatlığı ile oturabildim bilgisayarımın karşısına. Vücuda birkaç doz müzik aldıktan sonra ilk işim blog’a girmek oldu. Fark ettim ki; vize sürecinde blog’umu epey bir aksatmış, güçsüz bırakmışım. Hatamı fark ettiğimden ötürü; hemencecik eğitim sistemimize söve söve bu yazının temellerini atmaya başladım.

Öncelikle içerik girmediğim dört günde çok şaşırtıcı şeyler olmadı, merak etmeyin. Hatta tam tersine her şey fazla sıradandı. İstisnasız her gün, okuldan geldiğim gibi uyuyup, ta ertesi gün okul saatinde uyandım. Eğer yanılmıyorsam şuanda depresyondayım diyebilirim. Peki dört günde neler oldu ?

Saçlarımı Kestirdim!

Sıkı okuyucularımın bildiği üzere geçtiğimiz ay brezilya fönü çektirerek, değişik bir şey denemiştim. Bu ay saçlarımın çok fazla hararet yapması sebebiyle kestirip, insana dönme kararı aldım.

burakoli-kisa-sac

Vizeler Bitti

Biz de bittik. Bu konuyla ilgili çok fazla konuşmak istemiyorum, asabım bozuluyor birader.

Yeni Ciciler Aldım!

Ayakkabı ihtiyacım olmasından ötürü İstanbul’da bulunan Cevahir Alışveriş Merkezine uğrayıp iki adet ayakkabı aldım. Çok severek aldım, epey de giyerim.

Yeni İnsanlar Tanıdım

Üniversite nihayet etkisini gösterdi ve arkadaş çevrem güzelce genişledi. Yalnızlıktan sıkıldığım bugünlerde ilaç gibi geldi diyebilirim. Bayağı da sürpriz tanışmalar idi aslında, ani oldu. Neyse bu vesileyle buradan Efe Kavas‘a selamlarımı gönderiyorum!


İşte yazamadığım günlerin özeti bu. Elle tutulur hiçbir şey yapmadım derken boşuna demedik sana. Tekrardan sahalardayım, birkaç güne yine benden bıkacaksınız.

Öpüyorum canlarım. ♥

  1 Yorum

  1. Bilgiuzmani   •  

    Yazıların oldukça kaliteli ve güzel noktalara değiniyorsun. Tek konuya bir cevap değil tüm blog sayfana itafen yazıyorum. Takipteyim.

Bir Cevap Yazın

E-posta hesabınız yayımlanmayacak. Gerekli alanlar * ile işaretlenmişlerdir